Wrzesień 17 2019 12:34:59
Nawigacja
Strona główna
Linki
Kontakt
Galeria zdjęć
Szukaj
O parafii
· Informacje podstawowe
· Nasz kościół
· Statystyka parafii
· Duszpasterz
Informacje
· Nabożeństwa
· Biuro parafialne
· Ogłoszenia parafialne
Ministranci
· Komunikaty
Kazanie ks. Jastrzębskiego wygłoszone w Rzadkowie 10.08.1848

Rzadkowo pod Piłą.
W dniu 10. Sierpnia, poświęconym pamięci ś. Wawrzyńca, Lewity Męczennika, stosownie do Legatu, przez J. W. z Gorzeńskich Nepomucena Grabowską dziedziczkę uczynionego, a przez Zwierzchność Duchowną zatwierdzonego i upoważnionego, odprawiła się we wsi tutejszej przy figurze rzeczonego świętego, na cześć Jego Litania: z powodu której ks. Jastrzębski z Morzewa, do zgromadzonych wiernych mieszkańców, przemówił w następujący sposób:

Chrześcianie pobożni!
Lubo sam tylko Bóg jest wszechmocnym, i od niego tylko, jako jedynego źródła wszelakie dobra pochodzą; lubo w Bogu tylko samym mamy całą ufność i nadzieję pokładać, do niego się w naszych potrzebach, uciskach i dolegliwościach, przez Jezusa Chrystusa, jako pośrednika naszego udawać, jak nas samie Jezus Chrystus, w swojej ewangelii ś. naucza mówiąc: „jeśli o co prosić będziecie Ojca w imię i moje, da wam; proście, a weźmiecie" (Jan 16.), że atoli grzeszność nasza, a tern samem niegodność nie tyle zasługuje Da względy, tego najwyższego Pana, przeto chce On (Job. 42), abyśmy się przez świętych, jako Jego przyjaciół i domowników, udawali do Niego; iżby modły nasze, ż ich prośbami i wstawieniem się złączone, ich zasługami okraszone i uzacnione, stały mu się przyjemniejsze i wysłuchania godniejsze. "Jakośmy i sami tego doświadczyli, i przodkowie nasi o tem nas zapewnili, mówi ś. Leo papież, wierzymy i ufamy że do otrzymania miłosierdzia boskiego w tem życiu nędznem, zawsze nam modlitwy szczególniejszych świętych patronów naszych, dopomagają." Z tego też powodu prawowierni katolicy, znając słabość i nieudolność swoje, obierają sobie świętych, w niebie z Bogiem królujących, za szczególniejszych patronów i przyczyńców; polecają im potrzeby i dolegliwości swoje, proszą ich o wstawienie się za sobą, a tak pewniej i prędzej miłosierdzia boskiego dostępują. W tym też to celu dziedziczka tutejsza, aby was kochani mieszkańcy, opieką świętych, jakby murem jakim i wałem potężnym otoczyła i osłoniła: iżbyście we waszych potrzebach i dolegliwościach tem pewniejszą pomoc, ratunek i obronę mieli, wzniosła figury świętych, naprzód Jana ś. Nepomucena, aby wam był opiekunem przeciw oszczercom i złodziejom najdroższego dobra waszego, to jest sławy, honoru i dobrego imienia; - a tu w tem miejscu, ś. Wawrzyńca, aby wam był obrońcą przeciw straszliwemu, wszystko chłonącemu żywiołowi, to jest pożarowi ognia, i innym klęskom i nieszczęściom. A niemając dosyć, ta pani o chwałę Boga i cześć świętych gorliwa, na ustawieniu onych figur: postarała się jeszcze, żeby w tych czasach, w których kościół nasz ś. katolicki obchodzi pamięć wspomionych świętych, i tu także, przy swych figurach, przez odprawianie pod przewodnictwem kapłanów litanii, cześć sobie należną, corocznie odbierali.
Patrzcież kochani mieszkańcy tutejsi i przekonajcie się, jak wielką wdzięczność winniście naszej dobrodziejce, która was, nietylko sama w waszych potrzebach, chorobach i dolegliwościach, jako czuła i troskliwa matka, ratuje i wspiera, ale i ofiar znacznych nieszczędzi, żebyście miłosierdzia ojca niebieskiego przez świętych jego dostępowali.
Przyjmijże o chwałę Boga i dobro ludu troskliwa pani, w imieniu tutejszych mieszkańców, najwdzięczniejszą podziękę - a w imieniu religii ś. to zapewnienie: że jak czcisz pana z majętności twojej, tak też obfitością chwały Jego nagrodzoną będziesz.
Wszelako najmilsi lubo przyczyna świętych pańskich za nami do Boga jest niezawodną, bo oni będąc niegdyś w takim stanie jak my dziś, znają naszą słabość i nieudolność, widząc w Bogu nasze potrzeby i dolegliwości; kochają nas, jako swoich młodszych braci i siostry, jako swoich współczłonków w Jezusie Chrystusie i przyszłych współobywateli w niebie, jednakowoż, aby sobie ich przyczynienie się za nami zjednać, potrzeba nam na to zasługiwać. - I jakimże sposobem możecie sobie przyczynę i opiekę Wawrzyńca ś. zjednać? - Oto spojrzycie na tę figurę, ale nie w tej myśli, że byście tylko w niej samej ufność pokładali, bo drzewo, ani obraz, żadnej mocy do wyświadczenia nam jakowego dobrodziejstwa w samych sobie niemają; owszem, byłby to błąd bardzo ciężki, naszej świętej religii katolickiej wielce przeciwny; - byłoby to bałwochwalstwo szkaradne, mieć wiarę w jakiej figurze, albo obrazie, i z tego względu cześć im oddawać; a tak zamiast boskiej pomocy, bylibyśmy winnymi straszliwej zbrodni i kary, jako bałwochwalcy. Ale spojrzycie najmilsi na tę figurę; cóżto znaczy ta krata, z którą Wawrzyniec ś. jest nam przedstawiony? - oto, że nietylko prowadził życie najcnotliwsze i najswiętobliwsze, jako prawowierny wyznawca Jezusa Chrystusa, i szafarz tajemnic naj świętszych; - ale też w wierze ś. okazał się tak statecznym i mężnym, tak nieugiętym świętego kościoła katolickiego ministrem, że wolał raczej być na tej kracie najokrutniej męczonym i spalonym, aniżeli się odstępstwem od tejże wiary świętej, dla marności ziemskich zhańbić, a duszę swoje na ogień wieczny do piekła potępić. - A więc, miejcie w powinnem uszanowaniu figurę, jako rzecz przez religiją świętą upoważnioną, słowem bożem i modlitwą kościoła poświęconą, i na część Wawrzyńca ś. którego jest wizerunkiem, przeznaczoną; ale myśl wasze i serce, podnoście do Wawrzyńca ś., w niebie z Bogiem królującego. Tam do niego, przy tej figurze wasze modły i prośby zasyłajcie, a patrząc się na figurę, Jego cnoty, miłość gorącą Boga i bliźniego sobie przypominajcie i do nich się zachęcajcie. Bądźcie w wierze ś. tak mężnymi i statecznymi, jak On; bądźcie kościołowi świętemu katolickiemu tak wiernymi, jak On, chociażby wam przyszło i prześladowanie ponieść, a nawet życie utracić dla wiary ś. i kościoła, jak to uczynił Wawrzyniec ś. "Niebójcie się tych którzy zabijają ciało, bo duszy zabić niemogą:" mówi Zbawiciel; (Mat. 10) a tym sposobem, uczcicie Wawrzyńca ś., zjednacie sobie jego pomoc i opiekę, i jako prawowierni katolicy, staniecie się z Wawrzyńcem ś. obywatelstwa niebieskiego uczestnikami. Wznieśmyż tedy myśl nasze i serce do Wawrzyńca ś. z przybytków niebieskich na nas spoglądającego, i rozpocznijmy modlitwy.

Źródło:
GAZETA KOŚCIELNA, nr 28, Poznań dnia 22. Lipca 1848, str. 227-228.


Czytelnia parafialna
· O czytelni
· Z historii parafii
· Kroniki
· Parafialne archiwum
· Miasteczko i okolice
· Z dawnej prasy
· Kalendarium
· Dawne prawo
Losowa fotka